تکواندو ورزشی است رزمی که قدمت آن به 1400 سال پیش می رسد. نقطه ی پیدایش و تکامل این ورزش در کشور کره بوده و به تدریج در بین سایر ملل توسعه و گسترش یافته است. ویژگی این ورزش (صرفنظر از جنبه های مسابقاتی، روانی و ...) در بکارگیری کلیه عضلات و مفاصل بدن، از لحظه شروع نرمش تا اجرای دشوار ترین تکنیک های زمینی و پرشی است.

بعد دیگر این ورزش در مسابقات جلوه گر می شود. در میدانی که هر فرد با شخصیتی خاص مبارزه می کند و عملکرد هر کسی در میدان مبارزه نمایانگر شخصیت ذاتی خویش است. بنابر این تکواندو کارانی که در مسابقات تکواندو موفق خواهند شد که اصول اولیه تکنیک ها (قدرت، سرعت، تعادل، ریتم و زمان صحیح اجرای تکنیک ها) را به درستی فرا گرفته باشند.

برای این گروه، یعنی کسانیکه تکنیک های تکواندو را به درستی آموخته اند و به مرحله حساس مبارزه آن هم از نوع مسابقاتی آن رسیده اند، موارد ذیل توصیه می شود که مطمئناً در صورت رعایت این توصیه ها میزان موفقیت آنها در هر مسابقه ای تا حد زیادی افزایش خواهد یافت؛ مضافاً به اینکه یک مبارز ابتدا باید پله تسلط بر رقص پاها و جابجائی ها را بپیماید و سپس پله تسلط بر اجرای ضربات پا در حال حرکت و جابجائی را به درستی و موفقیت طی کرده و آنگاه وارد مقوله مبارزه شود:

1. یک مبارز تکواندو بایستی قوانین مسابقه را دقیقاً بداند، بسیاری از مبارزین که از نقطه نظر تکنیکی بسیار بالا بوده اند ولی از قوانین مسابقاتی (به علت عدم اطلاع کافی) متابعت نکرده اند مسابقه را باخته اند. دانستن قوانین و رعایت کامل آنه نشانگر نظم و انضباط فکری و تمرکز و شخصیت فرد مبارز می باشد.

2. قبل از هر مسابقه دقایقی را صرف تمرکز و پاک کردن ذهن خود از مطالب متفرقه و متمرکز شدن روی هدف های مسابقه ای که در پیش دارید نمائید.